به گزارش خبرگزاری مهر، در ابتدای برنامة افتتاحیه سمینار میراث مشترک ایران و هند "دکتر ار.ام. چوپرا" رئیس انجمن ایران و هند حضور محققان، اندیشمندان و شخصیتهای برجسته ایران و هند را به فال نیک گرفت و به آنان خیر مقدم گفت.
هاشم عبدالحلیم سخنگوی مجلس ایالتی بنگال غربی سخنران بعدی برنامه بود. وی با تشکر از برگزار کنندگان این سمینار و دعوت از ایشان برای شرکت در برنامه افتتاحیه به نقش آقای محمد اسحاق در توسعه روابط ایران و هند اشاره کرد و گفت: مرحوم آقای محمد اسحاق کارهای بسیار مهمی در زمینه مطالعات ایران و هند در ایالت بنگال انجام داده است.
تشکیل انجمن ایران در سال 1944 گامی اساسی در توسعه و تقویت مطالعات میراث مشترک بوده است و بیش از 65 سال فعالیت مستمر دهها سمینار، سمپوزیم و فعالیت های فرهنگی و کمک به تحقیقات و مطالعات ایرانشناسی داشته است. گاهنامه این انجمن بطور مستمر به دو زبان انتشار یافته که بیانگر فعال بودن انجمن پس از مرحوم محمد اسحاق است.
ماجد، دبیر کل انجمن ایران و هند نیز در سخنرانی خود به اهمیت مطالعات ایران و هند و نقش مهم مرحوم محمد اسحاق در تاسیس این انجمن برای دستیابی به آثار ارزشمند مطالعات ایران و هند اشاره کرد و گفت: مرحوم محمداسحاق نه تنها به عنوان بنیانگذار انجمن بلکه بواسطه خدمات ارزشمندش به گسترش زبان و ادب فارسی میبایستی مورد توجه قرار گیرد به همین خاطر بنا به پیشنهاد خوب دکتر نجفی، امروز ما سمینار دو روزهای را به یاد آن مرحوم بزرگوار کرده ایم.
دکتر کریم نجفی رایزن فرهنگی کشورمان همت بلند برگزار کنندگان سمینار برای برگزاری این سمینار به یادبود مرحوم دکتر محمد اسحاق را ستود و گفت: باعث افتخار ماست که در جمع اندیشمندان و بزرگانی هستیم که در سمینار میراث مشترک فرهنگی ایران و هند و به پاس نکوداشت یاد آن مرحوم شرکت کرده اند. برخی از بزرگان و شخصیتهای جهان بشری هیچ گاه نمی میرند و همواره در طول تاریخ و قرنها نام و یادشان زنده و جاوید خواهد ماند و تفکر و دیدگاههایشان هرگز فراموش نمی شود.
نجفی تصریح کرد: بدون شک بناهای تاریخی مهم مانند تاج محل روح ایرانی است که در کالبد و قالب هندی شکل گرفته است و به جملاتی از آقای پرناب مُکرجی در سمینار استادان زبان فارسی در شهر مرشدآباد اشاره کرد و گفت: مُکرجی اظهار داشت: بحث امروز ما با جوامع مختلف جهان، بیشتر بحث دیپلماتیک است امّا سخن ما با ایران، سخن فرهنگ و تمدنی کهن و ریشهدار است. اگر چه من فارسی بلد نیستم اما کتابهای شاعران زیادی از ایران را به زبان انگلیسی خواندهام؛ شاعرانی مثل سعدی و حافظ و باید بگویم اندیشمندان بزرگ ما از جمله "تاگور" و "رام موهان رای" تحت تأثیر این زبان و این فرهنگ بودهاند.
پس از جلسه افتتاحیه نشست اول سمینار با قرائت سه مقاله "روابط فرهنگی ایران و هند" نوشته دکتر چوپرا، "مجله ایندوایرانیکا پل فرهنگی ایران و هند" نوشته دکتر محمد منصور عالم سپس دکتر محمد امین مقاله خود را درباره روابط فرهنگی ایران و هند را به زبان فارسی قرائت کرد.
در دومین روز نشست سمینار در ابتدا دکتر حمد طاهر علی مقاله خود را با عنوان جنبه هایی از میراث مشترک هند و ایران قرائت کرد. دومین مقاله با عنوان زبان اردو بعنوان میراث فرهنگ ایران و هند توسط دکتر فیروز قرائت شد.
در ادامه مقالهای با عنوان خدمات دکتر محمد اسحاق در زمینه فرهنگ مشترک هند و ایران توسط دکتر غلام سرور خواند شد.
در ادامه سه مقاله دیگر "نفوذ و اثرات فرهنگ و تمدن ایران بر سینمای هند"به زبان فارسی توسط دکتر افتخار احمد، "تیپو سلطان علامت روابط فرهنگی ایران و هند" به زبان انگلیسی توسط دکتر مادوی رای و بررسی تطبیقی غزلهای امیرخسرو، امیر حسن و حافظ شیرازی توسط دکتر صغیر احمد قرائت شد.
سپس آناندا چاویه مقاله خود را با عنوان "تصوف: میراث مشترک ایران و هند"و محمد حسین مقاله ای با عنوان "روابط فرهنگی میان هند و ایران"، محمد شاهد جمیل مقالة «زبان فارسی گهواره فرهنگ در هند»، محمود عالم مقاله "بازدید میراث هند و ایران؛ معرفی هفت نسخه خطی کتابخانة مرشد آباد"و نیز صادق محمد مقالة خود را با عنوان"روابط فرهنگی هند و ایران از زمان قدیم" را قرائت کردند.
نظر شما